چگونه از خوشنویسی به تایپوگرافی رسیدیم

چگونه از خوشنویسی به تایپوگرافی رسیدیم

چگونه از خوشنویسی به تایپوگرافی رسیدیم

 

چگونه از خوشنویسی به تایپوگرافی رسیدیم

چگونه از خوشنویسی به تایپوگرافی رسیدیم

 

 

در ابتدا باید به این نکته توجه داشت که نیازهای هر عصر و دوران، موجب ایجاد تغیراتی در هنر خوشنویسی و ترقی و ظرافت های آن و در نهایت زیبا تر شدن آن می شد.

قرنهای نهم تا یازدهم هجری را باید قرن‌های درخشان و پر فروغ هنر خوشنویسی در ایران دانست.
در اواسط قرن یازدهم سومین خط خالص ایرانی یعنی شکسته نستعلیق به دست مرتضی قلی خان شاملو حاکم هرات با تغییر دادن خط نستعلیق ابداع شد. علت پیدایش آن را می‌توان به سبب نیاز به تندنویسی و راحت‌نویسی در امور منشی‌گری و بیش از آن ذوق و خلاقیت ایرانی دانست. همانطوری که بعد از پیدایش خط تعلیق، ایرانیان به‌خاطر سرعت در کتابت،شکسته تعلیق آن‌را نیز بوجود آوردند.
در دوران قاجار خط و خوشنویسی با تغییر اساسی ای روبرو شد و کاربرد اصلی و سنتی خود(کتابت) را از دست داد و به این گونه بود که با روی کار آمدن چاپ سنگی و روی کار آمدن روزنامه ها به سمت کاربردی شدن و صنعتی شدن پیش رفت و همزمان با پر رنگ تر شدن سیاه مشق نویسی، به سمت و سوی هنر اصیل و ناب شدن، پیش رفت.
ادامه روند کاربردی شدن خط در دوران پهلو موجب شد تا خط در جایگاه پاسخ گویی به نیازهای تجاری و تبلیغی برآید و در نهایت وارد اجتماع شده و آنچه آبستن آن بود و آن قابلیت نهفته ای که در خظ ایرانی نهفته بود، در جریان مردن شدن این خط، متولد شود. این مولد زیبا همان«نقاشیخط » بود. که ماحصل جریان مدرنیته شدن هنر خوشنویسی و در کل هنر ایرانی بود.
البته هنر خط نقاشی هنوز هم مورد توجه جامعه هنری می باشد.

رونق گرفتن صنعت و تجارت در ادامه موجب شد تا هنرمندان خطاط از تکنیک ها و هنر شان در خلق لوگوتایپ ها و هنر کایلیگرافی(برای ایجاد نشانه نوشته ها) استفاده کنند.

شما احتمالا این مطالب را نیز دوست دارید...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *