بزرگ ترین شهاب سنگ ایران و جهان – نجوم شناسی

بزرگ ترین شهاب سنگ ایران و جهان

بزرگ ترین شهاب سنگ ایران و جهان – نجوم شناسی

 

در این بخش میکوشیم که شما را با نجوم و علم نجوم و نجوم شناسی همراه با عکس از فضا و کهکشان آشنا کنیم

 

 

بزرگ‌ترین شهاب‌سنگ‌ ایران و جهان چه اندازه‌ای دارد؟

شهاب‌سنگ‌ هوبا (Hoba) در کشور نامیبیا در آفریقا با وزن بیش از ۶۰ تن بزرگ‌ترین شهاب‌سنگ شناخته شده در جهان بوده که از نوع شهاب‌سنگ‌های آهنی است.

شهاب‌سنگ چلیابینسک که ۲۷ بهمن ۱۳۹۱ در روسیه سقوط کرد نیز بسیار بزرگ بوده است، به گونه‌ای که بزرگ‌ترین قطعه پیدا شده‌اش ۵۷۰ کیلوگرم وزن داشته است.

در ایران بزرگ‌ترین نمونه شهاب‌سنگ ثبت شده، شهاب‌سنگ ورامین به وزن ۵۴ کیلوگرم است که در کاخ موزه گلستان در معرض بازدید مردم قرار دارد.

البته زمان ناصرالدین شاه قاجار، قطعه کوچکی از آن به درخواست هنری وارد، پژوهشگر آمریکایی جدا شد و به خارج از کشور انتقال یافت.

بعدها همان قطعه به چند قطعه دیگر تقسیم شد و قطعات شهاب‌سنگ ورامین ـ بجز قطعه اصلی ۴۸٫۸ کیلوگرمی در ایران ـ در ۱۸ موزه جهان به نمایش گذاشته شده است.

بزرگ ترین شهاب سنگ ایران و جهان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مرکز یک کهکشان مارپیچی با سرگذشتی مرموز
توضیح تصویر:

در این تصویر تلسکوپ فضایی هابل منطقه مرکزی کهکشان مارپیچی NGC 247 را می بینید.

این کهکشان مارپیچی نسبتا کوچک در صورت فلکی جنوبی نهنگ قرار دارد. این کهکشان در فاصله ۱۱ میلیون سال نوری با ما است.

هسته کهکشان NGC 247 در تصویر به صورت منطقه ای روشن و سفید دیده می شود که با ستاره ها و گرد و غبار احاطه شده است. در اینجا گرد و غبار بخش های و رشته های تیره ای در برابر پس زمینه ستاره ها ساخته است، در حالی که گاز گره های روشنی به نام مناطق H II را معمولا در بازو ها و مناطق بیرونی کهکشان می سازد.

این کهکشان یک ویژگی بسیار عجیب و مرموز دارد که در این تصویر دیده نمی شود، اما در تصویر گسترده آن قابل تشخیص است. در بخش شمالی NGC 247 منطقه ای به صورت خلاء ظاهری وجود دارد. در میان ازدحام ستاره ها و مناطق H II، یک شکاف به اندازه یک سوم طول کهکشان قرار دارد.

در این فضای خالی ستاره های وجود دارند اما با آن ها با ستاره های مناطق اطراف تفاوت دارند. این ستاره ها پیرتر و در نتیجه کم نور تر و قرمز تر از سایر ستاره های کهکشان هستند. این موضوع نشان می دهد که در این فضای خالی ستاره سازی حدود یک میلیارد سال پیش به پایان رسیده است. اخترشناسان هنوز علت پایان ستاره سازی در این منطقه را نمی دانند اما یک دلیل آن می تواند برهمکنش گرانشی با کهکشانی دیگر باشد.   نجوم شناسی – قسمت سه

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خورشید کاذب (پارهلیا، سانداگ) (Sun dogs)
این پدیده هنگامی اتفاق می افتد که خورشید نزدیک به افق بوده و نور آن از ابرهای پراکنده در ارتفاع بالا بتابد و بلورهای یخ در هوا نور آن را بشکنند.  نجوم شناسی – قسمت سه

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تاکنون بیش‌از ۲۰۰۰ سیاره فراخورشیدی کشف شده که به دور ستاره‌هایشان درحال چرخش اند؛ تعدادی ازآنان درکمربندحیات بوده واحتمال وجودحیات در آنها انتظار میرود هزاران مورد نیز در انتظار کشف هستند!  نجوم شناسی – قسمت سه

 

 

 

 

 

 

 

 

 

‍ حدود ۴۴ دقیقه طول می کشد تا پیام از زمین به کاوشگری در مریخ برسد و پاسخ آن به زمین برگردد، این زمان برای کاوشگر کاسینی در زحل ۳ ساعت و برای ویجر۱ در مرزهای منظومه شمسی به ۲۹ ساعت میرسد  نجوم شناسی – قسمت سه

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

باراک اوباما: در سال ۲۰۳۰ به مریخ خواهیم رفت.

نجوم شناسی – قسمت سه

 

 

 

 

 

 

 

 

 

شما احتمالا این مطالب را نیز دوست دارید...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *