واژه نامه معماری سنتی ایران

واژه نامه معماری سنتی ایران

واژه نامه معماری سنتی ایران

 

واژه نامه معماری سنتی ایران

 

آبساب: آجر تراش داده شده ای که با آجر دیگر در آب ساییده شده باشد.

?آژند: ملات خمیری است که فاصله میان مصالح را پر کرده، قطعات مختلف را به هم می چسباند.(گلی باشد که بر روی خشت پهن کنند.)

?آمود: آرایشی که پس از پایانکار ساختمان بر آن بیفزایند.تزئین الحاقی، نماسازی سنگی، آجری، کاشیکاری و گچ بری.

?آهیانه: به معنی جمجمه در گنبدهای دو پوسته، پوسته زیرین را می گویند.

?آسمانه: سقف.

?ازاره: بخشی از دیوار پایین است که معمولا برای استحکام بیشتر آمودی از سنگ و کاشی دارد.

?اسپر: دیوار جدا کننده- دیوارهایی که میان دو پایه باربر می سازند.بخشی از نمای ساختمان که در و پنجره نداشته باشد.

?اشکوب: طبقه، سقف، هر مرتبه از پوشش خانه طبقه.

?افراز: ارتفاع،بلندی، کرسی منبر.

?انبسان: مخالفت،کنتراست.

?ایدری: مصالحی که از محل برداشت می شود.

?بستو: نوعی قوس بیضی شکل است که در ساخت گنبد استفاده می شود و نسبت فاصله کانونی به دهانه ۴ به ۳ است.

?بیز: به معنای تاب است و در معماری نوعی قوس بیضی شکل است.

?پاکار: جای که طاق شروع می شود.

?پالار: تیر حمال یا چیزی که شاه تیر روی آن قرار می گیرد.

?پادجفت: ناقرینه سازی

?پرچفت : تضاد،تنوع، کاری که برای بر هم زدن قرینه و یکنواختی در ساختمان انجام می دهند.

?پشتبند: دیوار یا طاقی که در پشت ساختمان یا دیوار می سازند.

?پنام: عایق دستمال و پارجه ای که موبدان در جلوی دهان خود می آویختند.

?پناه: در خانه یا ساختمان قسمت رو به آفتاب را می گویند.

?پیمون: اندازه و مقیاس.

?پیلک: ستون باریک و کوچک.

?تابش بند: تیغه های نازکی که جهت جلوگیری از تابش مستقیم آفتاب در جلوی اتاقها قرار گرفته است.

?تویزه: دنده های اصلی پوشش طاق.لنگه، قالب و قوسی که با گچ و نی ساخته می شود.

?جفت: قرینه سازی.

?چپبله: پوشش سردرگاه.

?چفت: قوس.

?چفت: بست.

?خوانچه پوشش: قطعات مختلف کاربندی که بین دو تویزه را می پوشاند.

?خشیخان: هواکشهای روی پشت بام.

?رخبام: پیش آمدگی لبه بام و جایی که نما سازی تمام می شود.

?ساو: الگو گرفتن از نگاره های طبیعی و دگرگون کردن آنها به شکلهای ناب هندسی؛ در اصل ساییدن یا زدودن است.

?سبویی: نوعی چَفت که از تقاطع دو بیضی بدست می آید.

?فرسپ: شاه تیر.

?کلیل: یک نوع قوس کم خیز ایرانی بدون تیزه.

?لغاز: برجستگی عمودی کنار دیوارها.

?ورگرد: راهرویی که پیرامون بنا می گردد.

?معقلی: گره سازی مختلط کاشی و آجر. کاشی های رنگی و آجرها که زاویه آن تقریبا عمودی است.

?نهاز: قسمتهای بیرون زده در پلان.

?هره: آجری که بصورت نره(عمودی) می گذارند، در خراسان خرند گفته می شود.

?هرنو: سوراخ سقف.

?هشتی: تنها جای که از محیط بسته خانه بیرون می آمده و ارتباط با خارج داشت.جهت ایجاد مکث،تقسیم و فضایی جهت انتظار.(هشت به معنی برجسته است.)

?هشتگیر : نوعی گره سازی تزئینی، برجسته و فرورفته.

?هلوچین : تاب،سهمی،قوس نیم تخم مرغی(نیم بیضی) شکل،نوع معمول چَفت در شمال ایران.طاق باربر.

?هور: طرح یا پروژه.

?یزدی بند: نوعی آرایش در زیر پوشش.

شما احتمالا این مطالب را نیز دوست دارید...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *