سازه های ابی شوشتر

سازه های ابی شوشتر

 

سازه های ابی شوشتر

سازه های ابی شوشتر

یکی از شاهکارهای دوره ساسانیان، سازه های آبی شوشتر است که شامل سد میزان، پل بند شادروان، قلعه سلاسل، رودخانه داریون ، سد خاک، پل بند لشکر، رودخانه رفت، سد شراب دار، پل بند گرگر، آبشارهای رودخانه گرگر، پل بند ماهی بازان می باشد. مجموعه سازه های آبی شوشتر در جهت بهره گیری از نیروی آب به عنوان محرک آسیاب های صنعتی ساخته شده است. یکسری آسیاب در سازه های آبی شوشتر برای آرد کردن گندم به کار می رفته است. هم چنین تعدادی از آسیاب های سارودخانه داریونزه های آبی تاریخی شوشتر برای تولید نیروی برق برای تعدادی از خانوار های هم جوار استفاده شد. سازه های تاریخی آبی شوشتر دارای ۳۳ آسیاب بوده است.

سرچشمه و آب گیری مجموعه سازه های آبی از نهر گرگر صورت می گیرد. آسیاب های آبی شوشتر به عنوان اولین شهر صنعتی بوجود آمده در ایران به شمار می آید.بیشترین قسمت فعالیت آسیاب های آبی شوشتر مربوط به کانال ها و تونل ها بوده و آب را از پشت سد گرگر به محوطه هدایت کرده و از طریق کانال های فرعی به مصرف آسیاب ها می رسید.

ورودی های مجموعه سازه های آبی شوشتر، امکان ایجاد دسترسی به مجموعه را میسر می ساخت که فقط از طریق پلکان امکان پذیر بود.

در سال۲۰۰۹ میلادی سازه های آبی شوشتر به عنوان دهمین اثر ایران به ثبت جهانی یونسکو رسید.

شما احتمالا این مطالب را نیز دوست دارید...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *