کهکشان مارپیچ

کهکشان مارپیچ

 

کهکشان مارپیچ

کهکشان مارپیچ

مجموعه ای از ستارگان، سیارات، اجرام آسمانی و … در یک سیستم منظم

نتایج جدیدترین تحقیقات دانشمندان نشان می دهد بازوهای مارپیچی برخلاف نظریه‌های مطرح، ویژگی‌های ناپایدار و زودگذری نیستند و از دوام و جاودانگی طولانی برخوردارند.

کهکشان مارپیچ

منشأ و نحوه شکل‌گیری بازوهای مارپیچی در کهکشان‌های دیسکی از جمله محل‌های مورد بحث اخترفیزیکدانان طی چند دهه محسوب می‌شود؛ یکی از نظریه‌های مطرح مدعی ایجاد و از بین رفتن آنها در طول زمان است.

کهکشان مارپیچ

کهکشان مارپیچی همسایه NGC 4945

در این نمای کیهانی، کهکشان مارپیچی بزرگ NGC 4945 از لبه دیده می‌شود. در واقع NGC 4945 تقریباً هم‌اندازه‌ی کهکشان راه ‌شیری ما است. در این تصویر تلسکوپی رنگی و واضح صفحه‌ی غباری‌، خوشه‌های ستاره‌ای آبی، و نواحی ستاره‌سازی صورتی‌ این کهکشان خودنمایی می‌کند. کهکشان NGC 4945 با حدود ۱۳ میلیون سال نوری فاصله از ما در صورت‌فلکی جنوبی گسترده‌ی قنطورس قرار دارد، حدود ۶ برابر دورتر از کهکشان آندرومدا است و بزرگ‌ترین کهکشان مارپیچی به راه شیری محسوب می‌شود.

گرچه ناحیه‌ی مرکزی این کهکشان از دید تلسکوپ‌ها نور مرئی پنهان است ولی رصدهای پرتو X و فروسرخ انتشار انرژی قابل‌توجه و ستاره‌سازی در هسته‌ی NGC 4945 نشان می‌دهند. هنوز معلوم نیست ولی هسته‎ی فعال این کهکشان شرایط جزیره‎ی کیهانی باشکوهی به عنوان یک کهکشان سیرفت را دارد و احتمالاً منزلگاه سیاه‌چاله‌ی اَبَرپرجرمی مرکزی‌‌اش باشد.

کهکشان مارپیچی

کهکشان مارپیچ

شما احتمالا این مطالب را نیز دوست دارید...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *